روحی در آینه

xa0 سپیدی یک نواخت فرش آرزوی فراموش شده سکوت است که آزاد می شود با یک نواخت دست مایه ی آوایی که درخت در چهار سوی آوارگی می کشاند آغاز یک راه شدن دریا شدن در پرواز قاصدکی که هیچگاه به مقصد نرسید چون ایست...

xa0xa0امروز زمانxa0xa0دوبار نواختxa0تا مهر ورزی راxa0xa0آغوشی دوباره باشدxa0زمان دوبار نواختxa0او می داندxa0احساس با تو بودنxa0xa0چقدر شیرین استxa0گل های آفتاب گردانxa0به دور تو می گردندxa0سرگیجه می گیرم از اینکهxa0تو چقدر پائیزیxa0این بی انصافی استxa0اگر پروانه راxa0در ایوان خانه رها کنیxa0بگذار برای همیشهxa0به دور تو بچرخندxa0پائیز آمدxa0باغ انار آتش گرفتهxa0و دست های خواهشxa0تو را دیده اندxa0و من به اندازه یxa0xa0تمام دنیاxa0xa0تو را کم دارم......