بالا بلند

بالا بلند

بر درگاه بهار ایستاده ای

با یال بلند سپید عشق

عطر کدامین نسیم صبح

بر شانه ات نشسته است

رود کدامین دریا

در تو طرفه بسته است

که اینگونه گون

رخ می نمایی

خورشید را تو

در بند کشیده ای

در چشمانت

و شب

که راز سپیده دمان را

در خود پنهان کرده است

***

بالا بلند

با این همه

از چه بگویم

که سرو گونه ای

با قامت ت

مغرور و

سبز

سبز

(و دلت کبوتر آشتی است) شاملو

با آن دو گونه ای که

با خود بردی

(59/10/19)

شیراز - برای همسرم

روحی در آینه...